|
‘Irreële gedachten van een groot en gemakkelijk gewichtsverlies met een daarbij behorende wereld van succes, vele vrienden en een goede baan moeten worden uitgebannen.’ Dit citaat is niet van mij, maar van vetzuchtspecialist professor Mathus-Vliegen. Het gaat over chirurgische maagverkleining. Bevordert maagverkleining het levensgeluk van extreem dikke mensen?
Je valt er in elk geval flink van af. Bij de meest ingrijpende operatie wordt een groot deel van maag en darmen uitgeschakeld, en dat levert gemiddeld een gewichtsverlies van 46 kilo op; die ingreep kost echter 1 op de 90 patiënten het leven. Vandaar de populariteit van het maagbandje, want daarbij is de sterfte maar 1 op de 1000 en toch vallen de patiënten 20 tot 30 kilo af. Die 20 tot 30 kilo gewichtsverlies geldt voor degenen die succes hadden, want patiënten die na de operatie minder afvallen dan ze hadden gehoopt, komen vaak niet terug en worden niet meegewogen. Maar zelfs als je de wegblijvers meerekent, kan er geen afvalpil of dieet tegenop.
De operatie is niet heel ingrijpend. Via een sneetje in de buik trekt de chirurg een halsbandje om de ingang van de maag, en dat gespt hij dicht. Zo’n strop om de maagingang vermindert het hongergevoel.
Het aanbrengen van het maagbandje kan verkeerd aflopen. Het bandje kan gaan schuiven of schuren en de maagwand kapotmaken. De slokdarm, die van mond naar maag loopt, kan uitgerekt raken door een file van eten dat de maag niet in kan. Het onderhuidse vulpijpje waarmee het maagbandje wordt opgepompt, kan ontstekingen veroorzaken. Maar alles bij elkaar is het maagbandje redelijk veilig. De patiënt moet wel geregeld terugkomen om het bandje strakker of losser te laten zetten. Begeleiding en instructie zijn onmisbaar, de patiënt moet bijvoorbeeld leren hoe hij moet kauwen en eten om niet te gaan kotsen.
De operatie plus begeleiding zijn duur, de vraag ernaar groeit echter snel. In Zweden en Italië wordt het al bij tieners gedaan.
Extreem dikke mensen voelen zich depressief, futloos, geïsoleerd en onaantrekkelijk. Worden ze van een maagverkleining gelukkiger? Ja, maar helemaal goed komt het nooit. Hoewel ze fors afvallen, wegen ze nog steeds meer dan 100 kilo. Naarmate het langer geleden is dat de operatie werd uitgevoerd, gaat het slechter met afvallen en met het levensgeluk, waardoor ook het risico toeneemt dat de patiënt een nieuwe operatie nodig heeft.
Maagverkleining is een onvolmaakte oplossing voor het obesitasprobleem. De echte oplossing is minder te eten en meer te bewegen. In ons Luilekkerland zijn echter voor een toenemend aantal mensen de eetdrift en de stilzitdrift niet meer te bedwingen. Voor hen rest alleen het mes van de chirurg.
Bron: De Volkskrant
|
winkelmandje
