|
Sonjabakkeren zou slecht zijn voor de stofwisseling, stelde deze week psychologe Tatjana van Strien. Slecht nieuws voor al die Nederlanders die momenteel hun best doen het Sonja Bakker dieet te volgen. Maar niet alle wetenschappers zijn het met Van Strien eens.
"Als je wat wilt doen aan overgewicht zul je toch op dieet moeten. En juist diëten waarbij je in het begin snel afvalt laten de beste resultaten op lange termijn zien." door Tanja Kits Eigenlijk deugen de meeste snel-resultaat-diëten niet, volgens Tatjana van Strien. Ze worden ook wel crash-diëten genoemd. De psychologe stelt in haar onderzoek dat wie vaak lijnt, zijn stofwisseling vernielt. Daardoor is het te verklaren dat iemand na talloze diëten niet meer afvalt van een nieuw dieet.
"Dat de stofwisseling van slag raakt door lijnen is niet waar", stelt professor Wim Saris van de Universiteit van Maastricht er tegenover. " Wij hebben tientallen jaren onderzoek gedaan naar de verandering van stofwisseling bij mensen die lijnen. We hebben mensen die tien tot vijftien kilo afvielen drie jaar gevolgd. Maar we hebben niets kunnen vinden. De stofwisseling bleef volledig intact en op hetzelfde niveau. Het moet dus een psychische achtergrond hebben dat mensen op een gegeven moment niet meer afvallen. Wellicht zijn ze na al die afvalpogingen toch niet meer zo gemotiveerd, waardoor het nieuwe dieet minder aanslaat."
Het lijkt een discussie te worden tussen wetenschappers. Toch is het een onderwerp dat bij veel mensen leeft: afvallen. En vooral: wat is de beste methode? Sonja Bakker? Montignac? Weight Watchers? Atkins? Miljoenen Nederlanders hebben wel eens een of meerdere diëten gevolgd. Om de kerst- of vakantiekilo's eraf te lijnen. Om als vrouw weer in maat 40 te passen. Of om structureel met tien of twintig kilo minder door het leven te gaan. " Ieder heeft zo zijn eigen reden om af te vallen. Het klinkt heel simpel, maar het gaat erom hoeveel energie je tot je neemt. Minder eten en meer bewegen, blijft gewoon de oplossing", stelt Patricia Schutte, voedingsdeskundige van het Voedingscentrum.
Ook zij stelt dat er geen wetenschappelijk bewijs is dat lijnen de stofwisseling aantast. "Wat er wel gebeurt met iemand die vaak lijnt, is dat de stress toeneemt. Mensen die veel jojo'en worden wanhopig en zeggen: ik heb alles al geprobeerd. Maar dieet als zodanig is geen oplossing. Misschien voor de eerste tien kilo. Het gaat erom dat iemand zich levenslang aan goede eetgewoontes houdt."
Er is nog geen wetenschappelijk onderzoek gedaan naar het Sonja Bakker dieet. Maar Saris en Schutte zien het dieet niet als een gevaar voor de gezondheid. "Niet zoals bij het Atkinsdieet, waarbij je zoveel vet mag eten als je wilt, zolang je geen koolhydraten (pasta en brood) tot je neemt. Daarbij is komen vast te staan dat al dat vet toch wel slecht is voor lever en nieren", stelt Saris.
"Ik vind dat het Sonja Bakker-dieet te weinig brood en zuivel bevat" , is het bezwaar van Patricia Schutte. "Maar voor de rest houdt Sonja Bakker zich wel goed aan de schijf van vijf. Bovendien noemen wij dit niet een crash-dieet, het blijft nog rond de 1000 caloriën per dag. Je valt er wel flink van af, vooral in het begin, maar het is niet ongezond."
Uit Nederlands onderzoek is gebleken dat de zwaardere diëten zoals Modifast en Sonja Bakker, waarbij je flink wat kilo's kwijtraakt, de beste vijfjaarsresultaten geven. Saris: "Je valt in het begin veel af. Maar dat is goed, want dan ben je nog heel gemotiveerd. Je kunt het beste snel vijftien kilo kwijtraken, want het kost dan veel tijd voordat je ze weer terug hebt."
Dik worden is deels een genetische kwestie. In Canada is onderzoek gedaan bij een groep van twaalf een-eiige tweelingen. Ze kregen honderd dagen lang duizend kilocalorieën te veel per dag. Na afloop bleek dat degene die het minste aankwam 3,2 kilo zwaarder was geworden, de persoon die het meeste aankwam 14,1 kilo. De tweelingen onderling bleken echter vrijwel evenveel te zijn aangekomen. Volgens Saris is aanleg zo'n zeventig procent veroorzaker van overgewicht, slechts dertig procent van de factoren is beïnvloedbaar. "De kern van het probleem ligt in ons 'achterhaalde lichaam', dat zich nog waant in de oertijd en veel te efficiënt vet opslaat. De persoon die in Canada 14,1 kilo aankwam is in deze tijd qua gezondheid in het nadeel. Tienduizend jaar geleden had deze veel grotere overlevingskansen."
Psychologe Tatjana van Strien, die deze week na haar publicatie een stroom van reacties over zich heen kreeg, sluit zich aan bij het betoog van Saris dat vetopslag ook vooral een genetische kwestie is. "Niet iedereen is hetzelfde. Dat geldt ook voor de stofwisseling. Dat het nog niet wetenschappelijk is aangetoond, zoals Saris zegt, wil niet zeggen dat het niet zo is. Uit allerlei Amerikaans onderzoek blijkt gewoon dat wie vaak lijnt, op een gegeven moment niet meer afvalt. Ook al krijgen ze nog maar 1500 caloriën op een dag. Dus het heeft wel degelijk iets met stofwisseling te maken."
"In mijn onderzoek gaat het echter niet zozeer over de stofwisseling, waarover iedereen nu valt. Mijn bezwaar tegen allerlei soorten diëten is dat het de oorzaak niet aanpakt. De onderliggende vraag: waarom eet iemand te veel? Vooral mensen die zich rot voelen, de emotionele eters. De psychologische achtergrond, dat is mijn vakgebied."
Bron: De Gelderlander
|
winkelmandje
